Bir yanda duyguların ezgisini yankılatan o insanî haller; diğer yanda zihni tefekkürle derinleştiren, mânânın izini süren kavramsal duraklar... Bu iki uç, Harflerin Dansı’yla birbirini tamamlayan bir köprü kuruyor. Ouroboros misali kendi kuyruğunu kovalayan duygu ve düşünce halkaları, modern dünyanın hızla tükettiği kavramları fark edebilmemiz için örülüyor.
İşte hikâyelerin kalbi burada atıyor ve noktaların arasındaki boşlukta kendimize ait nice melodi ortaya çıkıyor. Seslerin ...